ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

บทความ

เงินซื้อได้ทุกอย่างจริงหรือ?

เงินซื้อได้ทุกอย่างหรือ ? ข้อคิดจากหนังสือฝึกอ่าน OXFORD BOOKWORMS One Thousand Dollars and Other Plays ตอนที่ 1 All that Money can Buy   No, father, your money can’t help me. It can’t buy me one minute of time.   “ ไม่เลยครับ..คุณพ่อ เงินของคุณพ่อ ไม่สามารถซื้อเวลาแค่ 1 นาทีของผมได้ครับ”   ชายหนุ่มพูดกับพ่อ(มหาเศรษฐีแห่งเมืองนิวยอร์ค)ของเขา ด้วยความเศร้าใจ   You say that money can’t buy time?   “ ลูกบอกว่าเงินซื้อเวลาไม่ได้เหรอ (คอยดูก็แล้วกัน)” พ่อตอบลูกชาย   ชายหนุ่มคนนี้ ได้หลงรักหญิงสาวสวยคนหนึ่ง แต่หล่อนเป็นนักวางแผน จะทำอะไรก็มีการวางแผนล่วงหน้า จนชายหนุ่มไม่มีเวลาบอกรักเธอ (หล่อนคงไม่มีแผนนี้อยู่ในใจ) แม้ตัวเองจะเป็นลูกของมหาเศรษฐี มีเงินทองใช้มากมาย แต่ไม่อาจใช้เงินทองนั้นมาช่วยให้หล่อนรักเขาได้   กาลเวลาผ่านไป หล่อนต้องไปอยู่ยุโรป 2 ปี เขานัดกับหล่อนว่าจะไปส่ง แล้วจะขึ้นรถแท็กซี่ ไปด้วยกัน มีเวลาอยู่ด้วยกันในรถแค่ 7-8 นาที จึงมีเวลาไม่พอจะบอกรัก ชายหนุ่มกลุ้มใจมาก เขาพูดเรื่องนี้กับพ่อของเขา พ่อของเขาก็บ...
โพสต์ล่าสุด

ทิ้ง(ขยะ)ในใจ...เรื่องจริงของการให้อภัย ในสงครามโลกครั้งที่ 2

ทิ้ง(ขยะ)ในใจ....สงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่เคยลืม ถ้าเปรียบขยะทั้งหลาย เหมือน ความโกรธ ความเคียดแค้น การจับผิด  จากการไม่ให้อภัย เมื่อใดก็ตามที่เรานึกถึงสิ่งเหล่านี้บ่อยๆ ก็เกิดการสะสมสิ่งเน่า ๆ ไว้กับตัวเอง เดินไปไหนก็ส่งกลิ่นเหม็นตามไปด้วย ใบหน้าบิดหน้าเบี้ยว เต็มไปด้วยความเครียด นานเข้า ๆ ใจก็จะคุกรุ่นรุ่มร้อนไปด้วยความทุกข์ ซึ่งเมื่อเราสะสมมันเข้าแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับการสะสมขยะในใจ ผมได้ข้อคิดเรื่องนี้จากหนังสือ “คุณในอนาคตต้องขอบคุณตัวเองที่สู้อดทนในวันนี้” ซึ่งมีเรื่องหนึ่งได้เขียนไว้ดังนี้ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีทหารกองหนึ่งต้องฝ่าเข้าไปรบกับข้าศึก ในยามคับขัน เป็นความโชคร้ายของทหารสองนาย ที่ต้องพลัดหลงไปในป่าลึกที่มีโอกาสรอดแทบเป็นศูนย์ ทหารทั้งสองต่างช่วยกันฝ่าอันตรายต่าง ๆ อย่างยากลำบาก จนแทบจะตายเพราะการขาดอาหาร แต่โชคดีที่เมื่อผ่านไป 10 วัน ทั้งสองได้ล่อยิงกวางตัวหนึ่งได้สำเร็จ ทำให้พวกเขาดีใจมาก ที่จะไม่ต้องอดอาหารแล้ว แต่ขณะกำลังดีใจกันอยู่นั้น พวกเขาก็ต้องเจอพวกข้าศึก  จึงได้เกิดการปะทะกันอีกครั้ง ทั้งสองได้หลบหลีกข้าศ...

เรื่องเล่า"ริมหน้าต่าง" ที่คนอายุ 22 ปีไม่เคยเห็น

เรื่องเล่า"ริมหน้าต่าง" ที่คนอายุ 22 ปีไม่เคยเห็น   รถเมล์ที่วิ่งเข้าตัวอำเภอนางรองจังหวัดบุรีรัมย์ ปกติทุกวันก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่วันนี้มีเหตุการณ์ที่หลายคนบนรถ ต้องเก็บสิ่งนี้เป็นความทรงจำหนึ่งของชีวิต เรามาลองติดตามไปพร้อมกันนะครับ   ภาพจากกระทู้พันทิป จากคุณ momay_Qoo ขณะที่รถเมล์สายหนึ่งที่ชาวบ้านคุ้นเคยกำลังวิ่งจากตัวจังหวัดไปยังอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในช่วงปลายฝนต้นหนาว ยามนี้สองฟากข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนาอันเขียวขจี ต้นตาลเอนลู่ล้อลม ลมพัดเย็นๆ แต่ในความสงบนี้มักมีเหตุการณ์บางอย่างซ่อนอยู่เสมอ   ในขณะนั้นเอง บนรถเมล์สายเดิมบนที่นั่งเบาะกลางคันรถ มีสองพ่อลูกคู่หนึ่ง กำลังคุยเรื่องอะไรกันเสียงดังพอที่จะทำให้คนอื่นสงสัยปนรำคาญ เมื่อมองไปก็เห็นคนที่ชวนคุย น่าจะเป็นฝั่งลูกชายมากกว่า เขาเป็นชายหนุ่มอายุราว 20 ต้น ๆ แต่ช่างซัก ช่างถาม ช่างสงสัย ราวเด็ก 5 ขวบ   ลูกชาย : “ พ่อนั้น นาใช่ไหมครับ สีมันเขียวดีจริง ๆ โห มันกว้างใหญ่ขนาดนี้เลยหรือครับ ”   ...

อาเซกาวา นักค้นหา "ความเงาของรองเท้า" กับเส้นทางชีวิตสุดโหด!!

อาเซกาวา นักค้นหา "ความเงาของรองเท้า" กับเส้นทางชีวิตสุดโหด!! นักศึกษาหลายคนที่จบการศึกษาใหม่ช่วงนี้ หลายคนอาจยังไม่ทราบว่าตนเองนั้นชอบด้านไหนหรือถนัดอะไร บางคนอาจกำลังหางานทำ บางคนก็คิดว่าอยากจะเรียนต่อ บางคนทำงานไปแล้ว ก็รู้สึกเบื่อ บอกว่ามันไม่ใช่เส้นทางของเรา จนบางครั้งหลายคนคิดว่า ถ้าเราเข้าใจตัวเองสักนิด เราน่าจะรู้ว่าเราอยากจะเลือกเส้นทางไหน ? แต่รู้ไหมครับ ? ในประเทศญี่ปุ่น มีหนุ่มคนหนึ่งมีทางเลือกในชีวิตเพียงสองทาง คือ รับจ้างเป็นคนนวดตามสถานีรถไฟ หรือ เป็นคนขัดรองเท้า แม้ต้นทุนชีวิตจะเริ่มจากศูนย์ แต่เขาสามารถก้าวข้ามอุปสรรค จนสามารถเปิดร้านขัดรองเท้าชื่อดังเป็นของตัวเอง อะไรคือเบื้องหลัง ลองมาอ่านเรื่องนี้กันครับ ย้อนไปเมื่อประมาณ 4 ปีก่อน ณ ย่านโอโมเตะซันโดะ ย่านการค้าของวัยรุ่นและคนทำงาน ในช่วงเวลาที่เร่งรีบผู้คนเดินพลุกพล่านสวนกันขวักไขว่นี้ คือสภาพที่เราเห็นคุ้นตากันทุกวัน เมื่อเดินมาถึงหน้าสถานีรถไฟโตเกียว เราจะได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังกุลีกุจอกับงานขัดรองเท้า ก้มหน้า ก้มตาขัด โดยที่ไม่สนใจสายตาใดที่มักสงสัยว่า ทำไมหนุ่...